Genç Kareler etkinliğinin bu ayki konuğu Füsun DEMİRAY
1966 yılında doğdu. Aydınlı olmakla beraber baba mesleği nedeniyle tüm Türkiye'yi gezdi.
Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesini kazanmakla bürokrat olmanın hayallerini kurdu. Lisana eğitimini tamamlandı ancak özgür ruhu bir türlü bürokrat kimliğine bürünmesine izin vermedi.
Üniversite yıllarında yaşamına girmiş olan fotoğraf virüsü, 2009 yılında Fotoğraf Sanatı Kurumu ile tanışmasıyla yeniden canlandı. Tüm hazinesi olarak nitelendirdiği Ege ve Doğa'nın annesidir. Halen Maliye Bakanlığında görev yapmaktadır.


Hepimizin içinde vardır, bırakıp gitmek istemi... tıpkı Orhan Veli'nin dediği gibi:
"Gün olur, başıma kadar mavi;
Gün olur başıma kadar güneş;
Gün olur, deli gibi..."

"İçimizde aslında varolan ama sürekli ötelediğimiz hayatı, duygularımın en iyi anlatımını sağladığına inandığım fotoğraflarla vermek istedim. 'Doğdukları Yerde Ölenler' yüreginde yolculuk özlemi olup da hayatları dar bir alana tutsak olan Anadolu insanının fotoğrafıdır. Onlar oraya mahkum ve mecburdurlar doğarlar ve ölürler." Füsun DEMİRAY

ONLARKİ FOTOĞRAFÇIDIRLAR!

Alanda çalışma sırasında tanıştık onunla. Usulca yaklaşmaktaydı  çekeceği  karelerine. Sabırla olgunlaştırmaktaydı zihnindeki görüntüyü. Abartılı  hareketlerden kaçınarak basıyordu deklanşöre.Manisa Tekel çadırına girip sohbet ederek  fotoğraf çekiyordum. Usulca kapıda belirip, çekingen bir bakışla  çadırın içerisini süzdü. Yüzünde,  sürekli  bir gülme hali vardı. Usulca içeriye girdi.Hemen kapının yanındaki,eski tahtalardan  yapılmış eğri büğrü kanepenin ucuna oturdu. Ben de sohbetinize katılabilir miyim diyor gibiydi. Kadın fotoğrafçı olmanın avantajıyla  içeriye dikkat kesilip keşif yapmaya başlamıştı. Buraya daha önce gelmiş olduğunu  sonradan  öğrendim.  Bekleyip  birkaç  kare fotoğraf çekti.  Konuşmalarıma  çok katılmadığı halde ilgilenir gibiydi. Az  sonra  rahatlamış  olduğunu fark ediyordum. Ben de  ilgisiz kalamadım.  Beş dakika sonra başımla merhaba dedim. Tebessüm eden yüz ifadesini koruyarak,  o’da merhaba dedi. Dayanamadım, sordum.-Sizde mi fotoğrafçısınız? –Evet.- Afsad’dan mı? Hayır ben FSK’danım,  dedi.Böylece tanışıp  konuşmaya başladık.

Manisa çadırında on beş dakika kaldıktan sonra beraber alanda gezmeye başladık. Fotoğrafı, eylem  sırasında geçen olayları ve gurup çalışmalarından uzun uzun konuştuk.Ara sıra değişik illerin direniş çadırlarına girip selam verip,hal hatır sorarak günlük yapılan destek eylemlerini değerlendiriyorduk.Peşinden alandaki fotoğraf çekimlerine  devam ettik.

O günden sonra aralıklarla eylem alanında karşılaşıp birlikte  direniş ve fotoğraf konusunu konuşmaya devam ettik.Kendisini diğer Afsad’lı fotoğrafçılarla tanıştırdım.İlerleyen günlerde, başka fotoğrafçı  arkadaşlar edinerek Tekel işçilerinin direniş alanında belgesel fotoğraf çalışmalarına devam etti.

En son karşılaşmamızda,  Afsad olarak açacağımız sergi ile ilgili bilgi verip kendisini de davet ettim. Ve 15 Şubattaki,  2010 Direnişin Başkenti Ankara Fotoğraf Sergimize gelip sevincimize ortak oldu. Kendisi de daha önce başladığı bir projesi olduğunu söyleyip ,16 Şubat’ta  yapacağı fotoğraf sunumu için,  bizi FSK’ya davet etti.

16 Şubat Salı Günü FSK’da  yapılan, Genç Kareler etkinliğinde DOĞDUKLARI YERDE ÖLENLER adlı fotoğraf sunumunu AFSAD Toplumcu Gerçekçi Belgesel Fotoğraf  Gurubu ve Atelyesi üyeleri olarak izledik. Başta  Fotoğraf Sanatını şiirle süsleyen  Sevgili Hocamız Mehmet ÖZER  olmak üzere tam kadro FSK’nın salonunu doldurup balkon ve  pencerelere  taşarak   unutulmayacak bir  dayanışma örneği verdik.

Bu  kadın fotoğrafçı,  AFSAD’daki   kardeşliği, dayanışmayı  ve  dost sıcaklığını, FSK’da bize yaşatan, kendisini tanımakla mutlu olduğumuz  sevgili Füsun DEMİRAY’dır.

Füsun kardeşimin şahsında, bütün Kardeş Fotoğrafçılara selam olsun.

Hilmi ASLAN

AFSAD  Toplumcu Gerçekçi Belgesel Fotoğraf  Gurubu Üyesi